Φόρτωση...
Βρίσκεστε εδώ:  Αρχική  >  Πολιτισμός  >  Τρέχον άρθρο

ΠΟΙΗΣΗ Ένα χάδι και μία νότα μουσικής που δεν τα σκιάζει η καραντίνα

13 Νοεμβρίου, 2020  /  Χωρίς Σχόλιο

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΒΟΥΤΣΕΛΑ

Θέλω να απλώσεις ένα τρυφερό χάδι αγάπης και ανθρωπιάς σαν τους ήχους ενός μπλουζ  πάνω μου, που θα με διαπεράσει σαν κύμα, μες στο ακρογιάλι της καρδιάς μου να φωλιάσει και ένα βότσαλο αξίας να θαυμάσει.

Θέλω να μοιράσεις ένα τρυφερό χάδι αγάπης και ανθρωπιάς σαν τους στίχους ενός απαλού ροκ κομματιού  πάνω μου. Το βλέμμα μου ένα γεμάτο ηχείο αισθημάτων  που καρτερεί να το αγγίξεις, την πόρτα σε ένα σκίρτημα να ανοίξεις.

Θέλω να στρώσεις ένα τρυφερό χάδι αγάπης και ανθρωπιάς πάνω μου, τα χείλη σου απαγγέλλουν απαλά σαν ένα σπάνιο σφουγγάρι του Αιγαίου τον γλυκό ήχο της ημέρας και τα μάτια σου κάνουν βουτιά σε ένα συνονθύλευμα στίχων που θυμίζουν φθινοπωριάτικα το βαθύ γαλάζιο του Ιονίου. 

Θέλω να απλώσεις την σκέψη σου πάνω μου, ας τη να κυλήσει ανέμελα σαν μία συγχορδία όπως τα χέρια μου τυλίγουν απαλά  την όλη αύρα της παρουσίας σου.                                                                   

Θέλω να ρίξεις τα μάτια σου πάνω μου, το χαμόγελό σου να απλωθεί στο πρόσωπό μου σαν μία αγκαλιά που θα με κρατήσει για πάντα μέσα της.                                                            

Μέσα στις καραντίνες των καιρών μας οι φλέβες της αγάπης και οι παλμοί της μουσικής ακόμα αντέχουν, σε πείσμα πολλών…                                           Τα βλέφαρά σου επιμένουν να χτενίζουν τον ορίζοντα και εγώ απλά δεν σκιάζομαι…. Ακουμπώ πάνω σου για να ταξιδέψω μαζί τους στην πρώτη θέση χτίζοντας από κοινού το αύριο.

  • Δημοσιεύτηκε: 2 εβδομάδες πριν την 13 Νοεμβρίου, 2020
  • Τελευταία αλλαγή: 13 Νοεμβρίου, 2020 @ 2:44 μμ
  • Καταχωρημένο σε: Πολιτισμός

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Μπορεί να σας αρέσουν...

Ποίηση ΕΝΣΤΑΣΕΙΣ

Περισσότερα →